Trekking do bazy pod K2 i przez Gondogoro La

Przylot do Islamabadu, gdzie ciepło wita cię zespół Karakoram Venture. Zawozimy cię do hotelu na odpoczynek po podróży, potem spotykamy się na odprawie przed trekkingiem: trasa, logistyka, pozwolenia i pierwszy przegląd sprzętu przy kolacji.

Lot na północ do Skardu (2 500 m), jeden z najbardziej widowiskowych lotów na świecie; przy dobrej widoczności mijasz Nanga Parbat (8 126 m). Po zakwaterowaniu łatwy spacer aklimatyzacyjny nad Indusem i spokojny wieczór, by organizm oswoił się z wysokością.

Kluczowy dzień w Skardu: ostatni przegląd sprzętu, zatrudnienie tragarzy, potwierdzenie pozwoleń i NOC na strefę objętą ograniczeniami. Wypożyczamy brakujący sprzęt, układamy ładunki i idziemy na bazar – ten zapas sprawia, że na szlak wchodzimy w pełni gotowi.

Długi, dramatyczny dzień jeepem 4x4 przez dolinę Shigar do Askole (3 000 m), ostatniej wsi przed dziczą. Droga wczepia się w wąwóz Braldu – to dosłownie koniec drogi i początek szlaku. Rozbijamy obóz w Askole wśród pól.

Pierwszy pełny dzień pieszo wzdłuż mlecznej rzeki Braldu, przez surową, szeroką dolinę. Marsz jest długi, ale nachylenie łagodne, więc spokojnie wchodzimy w rytm trekkingu i docieramy do obozu Jhola (3 050 m) przy kładce nad rzeką.

Idziemy doliną Braldu do obozu Paiju (3 420 m), położonego w zielonej oazie przy czole lodowca Baltoro. Przed nami wyrastają szczyty Paiju i Trango – pierwsza zapowiedź olbrzymów, którzy dopiero przed nami. Miła kępa drzew i bieżąca woda przed lodem.

Zaplanowany dzień odpoczynku i aklimatyzacji w Paiju. Tragarze szykują ładunki i pieką chleb na kolejne dni, a my idziemy na krótki spacer dla aklimatyzacji i porządnie odpoczywamy przed wymagającym odcinkiem lodowcowym.

Ciężki, pamiętny dzień: wchodzimy na sam lodowiec Baltoro i szukamy drogi po zasypanym gruzem lodzie i morenie. Nad nami strzelają w niebo Wieże Trango i szczyty Cathedral. Obóz rozbijamy w Khoburtse (3 795 m) na skraju lodu.

Krótszy dzień do Urdukas (3 930 m), słynnego trawiastego balkonu na zboczu doliny nad lodowcem. Z obozu rozciąga się jeden z najpiękniejszych widoków całego trekkingu: miejsce w pierwszym rzędzie naprzeciw Wież Trango i Grand Cathedral.

Pełny, wymagający dzień w całości na otwartym lodzie Baltoro: labiryntem lodowca idziemy do Goro II (4 295 m). Skala poraża – Masherbrum, Gasherbrum IV i Mustagh Tower wypełniają horyzont, gdy wchodzimy coraz głębiej w pasmo.

Dzień, po który tu przyjechałeś. Podchodzimy na Concordię (4 691 m), legendarne miejsce spotkania lodowców Baltoro i Godwin-Austen – „salę tronową górskich bogów”. Obóz otaczają olbrzymy, a K2 stoi wyraźnie na końcu doliny.

Długie wyjście tam i z powrotem lodowcem Godwin-Austen do bazy pod K2 (5 150 m): stajesz twarzą w twarz z drugą najwyższą górą świata, mijając bazę pod Broad Peakiem i Gilkey Memorial. Dzień wysoki i niezapomniany, potem wracamy do obozu na Concordii.

Dzień odpoczynku i aklimatyzacji na Concordii, by zregenerować się i przygotować do przejścia. Jest czas na zdjęcia czterech szczytów 8 000 m, wyjście na pobliskie punkty widokowe albo po prostu siedzenie i chłonięcie jednego z największych górskich amfiteatrów na planecie.

Półdniowe przejście do Ali Camp (4 800 m) u stóp Gondogoro La. Popołudnie to niezbędny trening: praca w rakach, technika z czekanem i na poręczówkach z naszymi przewodnikami i ratownikami z Hushe, a potem wczesne spanie przed alpejskim startem.

Najtrudniejszy i najpiękniejszy dzień trekkingu. Start przed świtem, poręczówkami w górę na Gondogoro La (5 585 m), skąd widok na K2, Broad Peak i Gasherbrumy po prostu nie ma sobie równych. Ostrożne zejście na linie po drugiej stronie sprowadza nas do Khuspang (4 450 m) i zieleni strony Hushe.

Po wysokiej przełęczy łagodniejszy dzień: schodzimy lodowcem Gondogoro i doliną do Dalsampy (4 150 m). Krajobraz mięknie – łąki, pasące się jaki i dzikie kwiaty zastępują lód, a ciało zaczyna dochodzić do siebie w gęstszym powietrzu.

Dzień trzymany w rezerwie. Gondogoro La nie da się forsować w złej pogodzie, więc ten zapas zabezpiecza cały program – jeśli przejście poszło zgodnie z planem, staje się miłym dniem odpoczynku w dolinie Hushe.

Przyjemne zejście doliną Gondogoro do Saicho (3 350 m), zielonego obozu wśród jałowców i brzóz. Najtrudniejsze masz za sobą, a marsz to ulga: strumienie, pastwiska i pierwsze od wielu dni drzewa.

Ostatni poranny marsz do Hushe, wsi na końcu szlaku i domu wielu tragarzy i ratowników, którzy nieśli tę wyprawę. Stąd jeep i transfer drogowy zabierają nas z powrotem do Skardu na gorący prysznic, prawdziwe łóżko i uroczystą kolację.

Lot ze Skardu do Islamabadu (jeśli pogoda pozwoli), z transferem drogowym jako rezerwą, gdy loty są wstrzymane. Wieczór wolny na pożegnalną kolację i świętowanie ukończenia jednego z wielkich trekkingów świata.

Transfer na lotnisko na lot międzynarodowy. Wyprawa zakończona: K2 twarzą w twarz, przejście Gondogoro La i kołowa droga przez serce Karakorum za tobą.