Distaghil Sar (7 885 m): najwyższy szczyt Hispar Muztagh – trasa, historia i przewodnik wyprawowy 2027

Distaghil Sar ma 7 885 m wysokości i jest najwyższą górą Hispar Muztagh, siódmą w Pakistanie i dziewiętnastą na świecie. Stoi na dziale między lodowcem Hispar w Nagarze a doliną Shimshal na północy. Pełna wyprawa to mniej więcej 30 do 35 dni tam i z powrotem z Gilgitu, a trekking do bazy około 12 do 16 dni. Sezon wspinaczkowy trwa od maja do sierpnia. To poważny, odległy siedmiotysięcznik, z bardzo małą liczbą wejść i bez łatwej linii na wierzchołek.

Prowadzimy to ze Skardu i Gilgitu z własnym zespołem Balti i Wakhi i powiemy ci wprost: Distaghil Sar to nie szczyt do odhaczenia. Od 1960 roku wchodzono na niego zaledwie kilka razy, a zawrócił znacznie więcej zespołów, niż przepuścił. Jeśli chcesz pierwszy wielki szczyt w Karakorum, jedź na Spantik. Jeśli chcesz ściany lodu, pod którą nie stoi nikt inny, czytaj dalej.

Gdzie leży Distaghil Sar i dlaczego to ważne

Idź na wschód w górę lodowca Hispar z Nagaru, a ściana po lewej nigdy się nie kończy. Ta ściana to Hispar Muztagh, a Distaghil Sar to jej najwyższy punkt: szeroki, trójwierzchołkowy masyw lodu i wiszących seraków, a nie iglica. Od południa to twierdza ścian zmiatanych przez lawiny. Od północy, znad lodowca Yazghil i Shimshalu, jest jeszcze większy i jeszcze mniej wybaczający.

Większość ludzi spotyka to pasmo, nie wiedząc o tym. Każdy, kto przeszedł trawers Snow Lake i Hispar La, szedł dokładnie pod tymi szczytami. Różnica polega na tym, że trekkerzy przechodzą; wyprawy zatrzymują się i patrzą w górę przez sześć tygodni.

Droga krok po kroku

Są dwie uczciwe drogi dojścia i to dwie różne wyprawy. Południowa prowadzi w górę lodowca Hispar z Nagaru. Północna wychodzi z Shimshalu i lodowca Yazghil i tę stronę wybrano przy kilku współczesnych próbach. Poniżej południowy program przez Hispar, który prowadzimy najczęściej.

1. Islamabad – Gilgit: samolotem, gdy pozwala pogoda, inaczej dwa dni Karakorum Highway. W obu przypadkach zaplanuj dni zapasowe.
2. Gilgit – Nagar i wioska Hispar: jeepem w górę doliny Hispar, droga kończy się w wiosce. Ostatni sklep, ostatni zasięg komórkowy.
3. Wioska Hispar – Bitanmal: pięć do sześciu godzin skrajem lodowca, obóz na około 3 800 m.
4. W górę lodowca Hispar: dwa do trzech dni moreny i lodu do bocznego lodowca pod szczytem.
5. Baza: mniej więcej 4 500 do 4 800 m, zależnie od linii i roku. Tutaj tragarze zawracają.
6. Aklimatyzacja i obozy: trzy do czterech wysokich obozów między około 5 400 m a 6 900 m, poręczówki na stromym lodzie, rotacje w górę i w dół przez dwa do trzech tygodni.
7. Atak szczytowy: długi dzień z najwyższego obozu, zależny od pogody, z twardą godziną odwrotu ustaloną przed wyjściem z namiotu.

Historia: 1960 i cisza, która nastała potem

Pierwsze wejście nastąpiło 9 czerwca 1960 roku. Austriacka wyprawa pod kierownictwem Wolfganga Stefana działała po stronie południowo-zachodniej, a na szczyt weszli Günther Stärker i Diether Marchart. W zespole był Kurt Diemberger, który miał już za sobą Broad Peak i Dhaulagiri.

Uderza to, co nie wydarzyło się potem. W kolejnych dekadach na Distaghil Sar weszło bardzo niewiele zespołów, a przez długie okresy nie było żadnych wejść. Zagrożenie serakami, długie, angażujące dojście i niestabilna pogoda Karakorum odesłały do domu większość ekip. To nie tekst marketingowy, to fakty. Porównaj to z Broad Peakiem albo Gasherbrumami, na które zespoły przyjeżdżają każdego sezonu, a zrozumiesz, jaka to góra.

Kiedy jechać

Szerszy obraz regionu znajdziesz w naszym przewodniku o najlepszym czasie na wyjazd do Gilgit-Baltistanu.

Jak trudno, szczerze

Trudny. Nie tak technicznie rozpaczliwy jak Gasherbrum IV, ale wymagający bez przerwy, narażony na zagrożenia z góry i na tyle odległy, że problem wysoko na górze oznacza bardzo daleką drogę do pomocy.

Czego oczekujemy od wspinaczy

Czego oczekujemy od wspinaczy na tym wyjeździe: co najmniej jednego wcześniejszego szczytu 7 000 m albo mocnego dorobku na 8 000 m, pewnej pracy rakami i czekanem na lodzie o nachyleniu 50 stopni, biegłości na poręczówkach z małpą i kondycji do noszenia ładunków na wysokości dzień po dniu. Zanim się zdecydujesz, przeczytaj nasz przewodnik po aklimatyzacji. Jeśli cokolwiek z tego wydaje ci się na wyrost, powiedz nam teraz, a najpierw wyślemy cię na Diran albo Shispare. Wolimy sprzedać ci właściwą górę niż największą.

Trekkerzy też mogą zobaczyć ten świat bez wspinaczki. Trekking do bazy przez Hispar albo krótszy marsz nad jezioro Rush w tym samym dystrykcie stawia cię pod tymi ścianami w niecałe dwa tygodnie.

Jak dojechać i ile to kosztuje

Leć z Islamabadu do Gilgitu, gdy pozwala pogoda, albo jedź Karakorum Highway i potraktuj dodatkowy dzień jako zapas. Z Gilgitu jedziesz jeepem do Nagaru i w górę doliny Hispar albo do Shimshalu, jeśli działamy po stronie północnej. Od końca drogi wszystko idzie na plecach tragarzy.

O cenie: ustalamy ją indywidualnie, zamiast publikować liczbę, która dezaktualizuje się przy każdej zmianie opłat za pozwolenia, stawek tragarzy czy cen lotów. Podaj nam terminy, wielkość zespołu i stronę, którą chcesz atakować, a prześlemy pełny, wyceniony plan bez niczego ukrytego w drobnym druku. Uczciwa cena, bez cięć – i pokażemy ci dokładnie, na co idą pieniądze, bo na tak odległej górze pozycje kosztorysu to plan bezpieczeństwa.

Jeśli łączysz to z innymi podróżami w regionie, nasz trekking na przełęcz Shimshal naturalnie pasuje do dojścia północnego.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła i atrybucja: wysokość, pozycja i dane o pierwszym wejściu porównane z Wikipedią (Distaghil Sar, Hispar Muztagh, Hispar Glacier) i relacją o austriackiej wyprawie z 1960 roku w Alpine Journal 1961; szczegóły dojścia i sezonu z opublikowanych raportów wypraw. Dane podano tak, jak są powszechnie notowane, i mają charakter przybliżony. Zdjęcia: NASA/ISS, opracowanie Rupert Pupkin (domena publiczna); Yousaf Feroz Gill (CC BY-SA 4.0); Vasiq Eqbal (CC BY-SA 4.0) – wszystkie via Wikimedia Commons.