Karakorum Highway: podróż drogą, trasa, odległości i kiedy jechać (2027)

Karakorum Highway (KKH) biegnie około 1 300 km z Hassan Abdal koło Islamabadu do Kaszgaru w Chinach. Mniej więcej 887 km leży w Pakistanie. Droga wspina się z równin na 500 m na przełęcz Khunjerab, na około 4 700 m, najwyższe utwardzone przejście graniczne na ziemi. Większość podróżnych pokonuje ją w 5–7 dni w jedną stronę. Zatrzymują się w Besham lub Chilas, potem w Karimabadzie w Hunzie, potem w Sost. Na końcu ostatni skok na przełęcz. Jest otwarta mniej więcej od maja do października; samo przejście graniczne Khunjerab zamyka się na zimę 31 grudnia i otwiera ponownie 1 maja. To nie jest trudna technicznie jazda, ale długa, wysoka i od czasu do czasu przerywana przez osuwiska.

Prowadzimy wyjazdy ze Skardu z własnym zespołem z Gilgit-Baltistanu. Powiemy to wprost. KKH to najlepsza podróż drogowa w Pakistanie. I nagradza cierpliwość, nie prędkość. Ci, którzy próbują „zaliczyć” ją w trzy dni, kończą z chorobą lokomocyjną, wysokościowym bólem głowy i widokami zza szyby. Ci, którzy dają jej tydzień, jeszcze latami opowiadają o Nanga Parbat, która pojawia się znikąd przy Chilas, albo o turkusowej ścianie jeziora Attabad.

Dokąd prowadzi ta droga i dlaczego ma znaczenie

KKH (oficjalnie droga krajowa nr 35) nazywana jest też Autostradą Przyjaźni Chińsko-Pakistańskiej i zasługuje na tę nazwę. Wykuto ją w strefie zderzenia płyt tektonicznych indyjskiej i eurazjatyckiej. Te same siły wypiętrzyły Karakorum, zachodnie Himalaje i Hindukusz. Wszystkie trzy zobaczysz z drogi na jednym odcinku koło Jaglot. Biegnie jedną ze starych odnóg Jedwabnego Szlaku. I wciąż jest jedyną utwardzoną drogą łączącą bezpośrednio Pakistan z Chinami. O geografii stojącej za tą drogą przeczytasz w tekście jak rozmieszczone są ośmiotysięczniki Karakorum i dlaczego to pasmo to nie Himalaje.

Dla nas to także po prostu droga do pracy. Każda wyprawa i każdy trekking, które prowadzimy w Karakorum, zaczynają się na jakimś odcinku KKH lub przez niego przechodzą. Dotyczy to K2, Broad Peaku, Gasherbrumów, Rakaposhi i dolin Hunzy. Jeśli chcesz zrozumieć Gilgit-Baltistan, zanim zdecydujesz się na trekking, przejazd tą drogą to uczciwy sposób.

Trasa krok po kroku

Klasyczny przejazd w jedną stronę z Islamabadu na przełęcz Khunjerab i z powrotem to właśnie to, co większość ludzi ma na myśli, mówiąc o „przejechaniu KKH”. Poniższe odległości to przybliżone odległości drogowe z Islamabadu:

1. Z Islamabadu do Besham lub Dasu (~220–290 km, jeden długi dzień). W Hassan Abdal zjeżdżasz z autostrady, wjeżdżasz na właściwą KKH i jedziesz wąwozem Indusu na północ. Abbottabad i Mansehra zostają wcześnie w tyle; potem droga się zwęża i wspina.
2. Z Besham/Dasu do Chilas (~200 km). Tu zaczyna się Karakorum na dobre – Indus wycina pod drogą ogromny rów, a Nanga Parbat zaczyna dominować na horyzoncie, gdy zbliżasz się do Chilas.
3. Z Chilas do Gilgitu (~110 km). W Jaglot rzeka Gilgit wpada do Indusu i tu spotykają się pasma Karakorum, Himalajów i Hindukuszu – wszystkie trzy widać z jednego miejsca. Sam Gilgit to centrum administracyjne Gilgit-Baltistanu.
4. Z Gilgitu do Karimabadu w Hunzie (~100 km). Droga wspina się do Hunzy i Nagaru; tu większość ludzi zwalnia na dwie noce, a widok wypełnia Rakaposhi (7 788 m).
5. Z Karimabadu przez tunele Attabad do Passu i Sost (~100 km). Mijasz jezioro Attabad i obwodnicę z pięcioma tunelami zbudowaną po osuwisku z 2010 roku, potem pojawiają się Passu Cones, a publiczny, miejski odcinek drogi kończy się w Sost, ostatniej osadzie i posterunku celnym przed strefą graniczną.
6. Z Sost na przełęcz Khunjerab (~85 km, wycieczka jednodniowa). Ten ostatni odcinek biegnie przez Park Narodowy Khunjerab i ostro wspina się na samą przełęcz, granicę z chińskim Sinciangiem.

Jak daleko naprawdę biegnie Karakorum Highway

Łączna odległość z Islamabadu do Khunjerabu to około 800–870 km, zależnie od dokładnej trasy przez okolice stolicy. Dane nieco się różnią w zależności od źródła. Traktuj więc każdą pojedynczą liczbę kilometrów jako przybliżoną. Przejechanie tego bez przerw jest fizycznie możliwe w dwa długie dni; zrobić to w ten sposób to zmarnować wyjazd.

Olbrzymy po drodze

KKH różni się od każdej innej długiej trasy tym, co widać z asfaltu bez wysiadania z auta. Nanga Parbat (8 126 m, dziewiąta najwyższa góra świata) wznosi się wprost nad drogą koło Chilas i mostu Raikot. Ściana Rakhiot jest na tyle blisko, że przytłacza. Dalej na północ Rakaposhi (7 788 m) stoi niemal nad samą drogą koło Nagaru. To jeden z nielicznych siedmiotysięczników świata widocznych od podstawy po szczyt z publicznej drogi. Za Hunzą Passu Cones (Tupopdan) i Ultar Peak wypełniają horyzont wokół Passu i Gulmit.

Droga biegnie też obok jednego z największych skupisk starożytnej sztuki naskalnej na świecie. Ponad 50 000 petroglifów i inskrypcji wykuto w głazach między Hunzą a Shatial. Rzeźbili je kupcy, pielgrzymi i najeźdźcy przemieszczający się tym samym korytarzem od około 5000–1000 p.n.e. Większość kierowców w ogóle ich nie zauważa, bo nie są oznakowane jak zabytek – zapytaj swojego kierowcę, on zna te kamienie.

Jezioro Attabad i tunele

4 stycznia 2010 roku ogromne osuwisko nad wsią Attabad zablokowało rzekę Hunza. Do czerwca powstałe jezioro urosło do ponad 20 km długości i 100 m głębokości. Zatopiło około 19–25 km pierwotnej drogi i części kilku wsi. Jedyne lądowe połączenie Pakistanu z Chinami zostało przerwane na lata. W tym czasie towary i ludzi przewożono przez jezioro łodziami. W samym osuwisku zginęło dwadzieścia osób; tysiące innych musiało opuścić domy.

Pakistan i Chiny odpowiedziały budową nowego, 24-kilometrowego odcinka drogi nad jeziorem. Obejmuje on pięć tuneli o łącznej długości około 7 km. Koszt wyniósł około 275 mln $. Odcinek otwarto we wrześniu 2015 roku, a tunele nazywają się dziś Tunelami Przyjaźni Pakistańsko-Chińskiej. Samo jezioro Attabad, o zaskakująco turkusowym kolorze, jest dziś jednym z najczęściej fotografowanych przystanków na całej trasie. To katastrofa, która w dziwny sposób stała się jednym z charakterystycznych widoków tej drogi.

Kiedy jechać

Jak bardzo jest trudno? Szczerze

Fizycznie to łatwy wyjazd – siedzisz w samochodzie, nie idziesz. Trudność dotyczy wyłącznie drogi i wysokości, nie twojej kondycji. Spodziewaj się długich dni, 5–8 godzin jazdy między noclegami. Droga ma dwa pasy, miejscami zwęża się do jednego, z przepaściami i bez barier. Spodziewaj się też okazjonalnych opóźnień przez usuwanie osuwisk lub punkty kontrolne. Skok z Sost (~2 800 m) na Khunjerab (~4 700 m) w jeden dzień może wywołać u wrażliwych osób lekki ból głowy. Mija jednak sam po zjeździe do Sost. Nie owijamy tego w bawełnę: jeśli masz poważną chorobę serca lub płuc, porozmawiaj z lekarzem przed wycieczką na Khunjerab, a nie przed resztą KKH.

Profil wysokości

Jak dojechać i ile to kosztuje

Większość ludzi zaczyna KKH w Islamabadzie, do którego łatwo dolecieć. Stamtąd to już sama droga – własnym autem, autobusem NATCO lub prywatnym albo z kierowcą. Jeśli łączysz tę trasę ze Skardu i stroną Baltoro w Gilgit-Baltistanie, zajrzyj do naszego przewodnika jak dostać się do Skardu, który porównuje lot i drogę.

Cenę ustalamy indywidualnie, zamiast publikować liczbę, która dezaktualizuje się, gdy tylko zmienią się ceny paliwa albo most będzie wymagał objazdu. Podaj nam terminy, wielkość grupy i to, czy chcesz szybką wersję 5-dniową, czy dwutygodniową z Naltarem, bazą pod Rakaposhi lub lodowcem Passu, a podamy cenę wprost – lokalne ręce, prawdziwe bezpieczeństwo, uczciwa cena, bez cięcia kosztów.

Chcesz mieć to zaplanowane i wycenione? Nasza wycieczka Karakorum Highway przejeżdża całą drogę z Islamabadu na przełęcz Khunjerab w 12 dni, z hotelami, posiłkami i lotem powrotnym z Gilgitu w cenie, od 1 600 $ za osobę. Rowerzyści i motocykliści mogą przejechać tę samą drogę z obsługą: rowerem po Karakorum Highway (15 dni, od 1 990 $) lub na wyprawie motocyklowej Karakorum Highway (12 dni, od 1 850 $).

Najczęściej zadawane pytania

Źródła i autorstwo: Wikipedia (Karakoram Highway, Attabad Lake, Khunjerab Pass); Britannica. Zdjęcia: jezioro Attabad – Hassanzealous (CC BY-SA 4.0); Nanga Parbat z Karakorum Highway – Muhammad Usman/Muspal64 (CC BY-SA 4.0). Karakorum Highway – Shozib ali (CC BY-SA 4.0). Wszystkie z Wikimedia Commons.