Mitre Peak (6 010 m): skalna wieża na Concordii, zdobyta raz w 1980 roku (2027)

Mitre Peak to ostra, przypominająca mitrę skalna wieża, która stoi przy Concordii na lodowcu Baltoro w Gilgit-Baltistanie w Pakistanie i ma mniej więcej 6 010 m (około 19 720 ft; niektóre źródła podają 6 013 m lub 6 025 m). Wyznacza miejsce, w którym ramię Godwin-Austen lodowca Baltoro nadchodzi z północnego wschodu, a ramię Gasherbrumów z południowego wschodu, i stoi naprzeciw Broad Peaku, po drugiej stronie lodu. Pod jego stopy dochodzisz na trekkingu do bazy pod K2 – to mniej więcej 6 do 7 dni marszu z Askole do Concordii i 12 do 16 dni na całą trasę tam i z powrotem, w sezonie od czerwca do września. Dojście to ciężki, ale nietechniczny trekking po lodowcu; wspinaczka to zupełnie inna sprawa: na szczycie Mitre Peak stanięto tylko raz, w 1980 roku.

Prowadzimy ten trekking ze Skardu z własnym zespołem Balti i powiemy ci wprost, jak jest z Mitre Peak. Tego szczytu nie sprzedajemy. Prawie nikt się na niego nie wspina. Sprzedajemy marsz, który stawia cię u jego podstawy, na lodzie Concordii, na 4 691 m, w namiocie, kiedy ta wieża łapie ostatnie pomarańczowe światło, a K2 stoi za twoimi plecami. To jest warte ośmiu dni na morenie lodowcowej, które trzeba przejść, żeby tam dotrzeć. Sam szczyt przypomina, że w Karakorum piękno i możliwość wspinaczki to dwie różne rzeczy.

Gdzie jest Mitre Peak i dlaczego pamięta go każdy trekker

Concordia to wielki węzeł lodowca Baltoro – miejsce, gdzie ramię Godwin-Austen schodzi spod K2 z północnego wschodu, a ramię Gasherbrumów wchodzi z południowego wschodu. Stajesz tam i otaczają cię cztery ośmiotysięczniki oraz granitowa ściana, która ciągnie się całymi dniami. Większość ludzi dochodzi tu z oczami utkwionymi na północy, w K2. A potem się odwraca.

I widzi Mitre Peak. Jak na Karakorum nie jest wysoki – jego wybitność to ledwie jedna trzecia masy K2 – ale to kształt, który zostaje w głowie: pochylona biskupia mitra ze skały i lodu, stojąca samotnie nad lodową równiną, bez niczego za plecami. W pogodny wieczór na Concordii dłużej niż wszystko dookoła trzyma poświatę zachodu. Obok Wież Trango i Muztagh Tower to jeden z trzech skalnych kształtów, które na fotografiach definiują Baltoro.

Włoski fotograf Vittorio Sella przywiózł do Europy pierwsze wielkie zdjęcia tych szczytów na początku XX wieku i Mitre Peak był wśród nich. Ponad sto lat później to wciąż kadr, przed którym większość trekkerów rozbija namiot.

Trasa: ze Skardu na Concordię, krok po kroku

Nie ma osobnego „trekkingu na Mitre Peak”. Dochodzisz do niego na trekkingu do bazy pod K2, a spotykasz go na Concordii. Oto standardowa kolejność etapów ze Skardu.

1. Skardu → Askole (około 7–9 godzin jeepem 4×4). Wyboista droga w górę wąwozu Braldu. Ostatnia wioska, około 3 050 m.
2. Askole → Jhula / Korophon. Pierwszy dzień marszu, wzdłuż Braldu. Nisko, gorąco, pyliście.
3. Jhula → Paiju. Długi dzień do obozowiska pod Paiju Peak, przy czole lodowca Baltoro. Tutaj zwykle jest dzień odpoczynku.
4. Paiju → Khoburtse / Urdukas. Wchodzisz na lodowiec. Morena, gruz, lód. Po lewej otwierają się Wieże Trango.
5. Urdukas → Goro II. Cały dzień na lodzie, około 4 300 m. Przed tobą Muztagh Tower.
6. Goro II → Concordia (około 4 691 m). Dzień, w którym wszystko się otwiera. K2 na północy, Broad Peak na wschodzie, Mitre Peak za plecami.
7. Concordia. Odpoczynek albo podejście do bazy pod K2 (około 5 150 m) i powrót; można też wyjść przez Gondogoro La do Hushe.

W sumie dwanaście do szesnastu dni, zależnie od dni odpoczynku, pogody i tego, czy wracasz w dół Baltoro, czy przekraczasz przełęcz.

Zdobyty raz, w 1980 roku – i nigdy więcej

Historia wspinaczkowa Mitre Peak to jedna z najdziwniejszych w Karakorum. Choć stoi przy najczęściej fotografowanym obozowisku w całym paśmie, ma jedno odnotowane wejście: francusko-włoski przewodnik Ivano Ghirardini, sam, latem 1980 roku, mikstową linią przez żleb po prawej stronie, nad Baltoro. Z tego, co wiadomo z publikacji, nikt tego nie powtórzył.

Dlaczego tak mało? Po części dlatego, że skalny szczyt o wysokości 6 010 m, stojący między czterema ośmiotysięcznikami, prawie nie przyciąga pieniędzy na wyprawy – zespoły przyjeżdżają po K2, Broad Peak i Gasherbrumy. Po części dlatego, że ściana jest stroma, miejscami krucha i obiektywnie wystawiona na spadające kamienie, gdy dzień się ociepla. Trudnością nie jest tu wysokość. Nie wprowadzilibyśmy na niego klienta z trekkingu i nie będziemy udawać, że to prosty dodatek do programu. Jeśli chcesz wejść na swój pierwszy szczyt w Karakorum, w przedziale 5 000–6 000 m są uczciwe opcje w Hushe i Nagarze, o których chętnie porozmawiamy.

Kiedy jechać

Miesiące	Warunki	Ocena
Kwiecień – maj	Baltoro wciąż pod grubym śniegiem; droga dla jeepów do Askole często zablokowana; zimne obozy	Za wcześnie na Concordię
Czerwiec	Trasa się otwiera; śnieg na górnym lodowcu; mniej ludzi; zmienna pogoda	Możliwe dla doświadczonych trekkerów
Lipiec – sierpień	Najcieplej i najstabilniej; sezon wypraw na Baltoro; najbardziej zatłoczone obozy	Najlepsze okno
Wrzesień	Czyste powietrze, ostre światło, zimne noce; spokojniejszy szlak	Doskonale do fotografii
Październik – marzec	Siarczysty mróz, śnieg, zamknięty dojazd, zakłócenia w lotach	Zamknięte – nie próbuj

Dokładniejszy opis tego, co dzieje się na Baltoro miesiąc po miesiącu, znajdziesz w naszym przewodniku po sezonie wspinaczkowym na Baltoro.

Jak trudno, szczerze

Dojście pod Mitre Peak to poważny trekking, a wspinaczki nie ma w nim żadnej. Po drodze na Concordię nie ma technicznych trudności, ale to nie oddaje całej prawdy:

• Wysokość. Po tygodniu nabierania wysokości śpisz na Concordii na około 4 691 m. Ból głowy to norma; cokolwiek gorszego już nie. Zanim zarezerwujesz, przeczytaj nasz przewodnik po aklimatyzacji.
• Teren. Od dnia 4 idziesz po morenie lodowcowej – luźne kamienie na lodzie, łatwo o skręconą kostkę, marsz jest powolny. To męczy w sposób, którego nie pokażą płaskie liczby o dystansie.
• Czas trwania. Sześć do ośmiu dni marszu z rzędu, po 6–8 godzin, a drogi, którą można by wyjechać, nie ma. Prawdziwym sitem jest to obciążenie wytrzymałościowe, a nie którykolwiek pojedynczy dzień.
• Zimno i odludzie. Na Concordii noce są mroźne nawet w sierpniu. Do najbliższego szpitala idzie się całymi dniami.

Jeśli potrafisz iść 7 godzin po trudnym terenie, dzień po dniu, przez tydzień, i trenowałeś pod to, dasz radę. Jeśli nigdy nie niosłeś dziennego plecaka dłużej niż trzy godziny, od tego zacznij.

Dojazd – i ile to kosztuje

Polecisz z Islamabadu do Skardu (około godziny, zależnie od pogody, i loty naprawdę bywają odwoływane) albo pojedziesz lądem Karakorum Highway, co trwa znacznie dłużej i wymaga zapasowych dni w planie. Ze Skardu jedziesz jeepem 4×4 do Askole, około 7 do 9 godzin po czymś, co drogą nazywa się na wyrost. Dalej już idziesz.

O cenie: wyceniamy indywidualnie, zamiast wywieszać kwotę, która dezaktualizuje się, gdy tylko drgną stawki tragarzy, opłaty parkowe czy paliwo. Podaj terminy, wielkość grupy i to, czy chcesz wracać przez Gondogoro La, a wyślemy ci prawdziwą, rozpisaną na pozycje wycenę. Uczciwa cena, bez cięcia kosztów tam, gdzie nie wolno – i pokażemy ci, dokąd idą pieniądze: uczciwie opłaceni tragarze, jedzenie, pozwolenia, telefon satelitarny, przewodnik.

Najczęściej zadawane pytania

Jak wysoki jest Mitre Peak?

Około 6 010 m (19 720 ft). Niektóre źródła podają 6 013 m lub 6 025 m, więc każdą pojedynczą liczbę traktuj jako przybliżoną. Stoi przy Concordii na lodowcu Baltoro w Gilgit-Baltistanie w Pakistanie.

Czy mogę wejść na Mitre Peak podczas trekkingu?

Nie. Mitre Peak ma jedno odnotowane wejście – Ivano Ghirardini, solo, 1980 rok – i nikt go nie powtórzył. To techniczny cel, który wymaga pozwolenia wspinaczkowego, i nie dodajemy go do programu trekkingu. Trekkerzy docierają do jego podstawy na Concordii, nie na szczyt.

Ile dni trzeba, żeby dojść pod Mitre Peak ze Skardu?

Mniej więcej 6 do 7 dni marszu z Askole na Concordię, plus dzień jazdy jeepem ze Skardu do Askole. Cała trasa tam i z powrotem to zwykle 12 do 16 dni, zależnie od dni odpoczynku i tego, czy wychodzisz przez Gondogoro La.

W którym miesiącu najlepiej zobaczyć Mitre Peak?

Lipiec i sierpień są najpewniejsze pod względem pogody i dostępu. Wrzesień daje czystsze powietrze i ostrzejsze światło do zdjęć, przy zimniejszych nocach i mniejszej liczbie ludzi. Poza okresem od czerwca do września trasa jest w praktyce zamknięta.

Czy na trekking na Concordię potrzebuję pozwolenia?

Concordia i baza pod K2 leżą w strefie zamkniętej, więc trekking wymaga pozwolenia trekkingowego i NOC, które załatwia Karakoram Venture, ale nie pozwolenia wspinaczkowego; obowiązują też opłaty parkowe, rejestracja i licencjonowany przewodnik. Potrzebujesz również pakistańskiej wizy trekkingowo-wspinaczkowej (Trekking & Mountaineering), a nie standardowej wizy turystycznej.

Źródła i autorstwo: dane o wysokości, położeniu i pierwszym wejściu z Wikipedii (Mitre Peak, Pakistan), SummitPost i Explorersweb; wysokości etapów trekkingu są przybliżone i zależą od organizatora. Zdjęcia: Anne Dirkse (CC BY-SA 4.0), Aapkamajid (CC BY-SA 3.0) i Maria Ly (CC BY 2.0), wszystkie via Wikimedia Commons.