Pumari Chhish (7 492 m): olbrzym Karakorum zdobyty raz w ciągu pięćdziesięciu lat – trasa, historia i przewodnik 2027

Pumari Chhish to szczyt o wysokości 7 492 m w Hispar Muztagh, w Gilgit-Baltistanie, około 4 km na wschód od Khunyang Chhish i na północ od lodowca Hispar. Wszedł na niego dokładnie jeden zespół – Japończycy w lipcu 1979 roku – i od tamtej pory nie było udanego wejścia. Sąsiednie wierzchołki, Pumari Chhish South (7 350 m) i Pumari Chhish East (około 6 850 m), zdobyto po raz pierwszy odpowiednio w 2007 i 2022 roku, w obu przypadkach trudnymi drogami technicznymi. Dojście prowadzi od Karakorum Highway przez Nagar do wioski Hispar, a potem w górę lodowca Hispar; okno wspinaczkowe to mniej więcej czerwiec–sierpień.

Prowadzimy wyjazdy w rejon Hisparu z naszej strony pasma, z własnym zespołem Balti i Hunza-Nagar, i powiemy ci wprost: to nie góra, którą się rezerwuje. Pumari Chhish to jeden z najrzadziej odwiedzanych szczytów 7 000 m na ziemi i niemal każdy, kto to czyta, skończy na marszu pod nim, a nie na wejściu. To wciąż jedna z wielkich tras Karakorum. Jeśli jesteś tu jako alpinista z poważnym dorobkiem, uważnie przeczytaj historię poniżej – mówi dokładnie, ile ten szczyt kosztował ludzi.

Gdzie leży Pumari Chhish i dlaczego ma znaczenie

Hispar Muztagh to podgrupa, która zamyka murem północną stronę lodowca Hispar. Stoją tu jedne z najwyższych i najrzadziej zdobywanych gór Pakistanu: Distaghil Sar 7 885 m, Khunyang Chhish 7 852 m, Kanjut Sar 7 760 m, Trivor 7 577 m. Pumari Chhish stoi pośród nich na 7 492 m, cztery kilometry na wschód od Khunyang Chhish, a z jego północnej strony spływa w kierunku Shimshalu lodowiec Yazghil.

Ma znaczenie z prostego powodu. W paśmie, gdzie na olbrzymy wchodzono dziesiątki razy, tu wejście było jedno. Nie dlatego, że jest wyższy – nie jest – ale dlatego, że broni się z każdej strony: długie podejścia lodowcami, obiektywnie niebezpieczny teren pod graniami i spiętrzenie szczytowe, które od pięćdziesięciu lat zawraca mocne zespoły.

Porównanie olbrzymów Hispar Muztagh

Dojazd: droga do stóp góry

Nie ma drogi na Pumari Chhish ani lotu, który by ją skrócił. Każde dojście zaczyna się na Karakorum Highway, a kończy na lodzie.

1. Z Islamabadu do Hunzy. Dwa dni drogą KKH albo lot do Gilgitu i dalej samochodem. Dni rezerwowe są tu ważne – loty górskie odwołuje się z powodu pogody.
2. Karimabad lub Aliabad. Tu rozbij bazę, by dopiąć pozwolenia, jedzenie i tragarzy. To ostatnie miejsce z pewnym zaopatrzeniem.
3. Z Nagaru do wioski Hispar. Około sześciu do siedmiu godzin jeepem po wyboistej, wąskiej drodze. To ostatnia wioska i ostatni zasięg telefonu.
4. Z wioski Hispar na lodowiec. Lodowiec Hispar biegnie około 49 km na wschód, w stronę przełęczy Hispar i Snow Lake. Zespoły wyprawowe odbijają na północ w boczne lodowce pod szczytami.
5. Baza i wyżej. Wejście z 1979 roku szło od lodowca Khunyang na zachodzie, przez ważną przełęcz na górny lodowiec Yazghil, a potem północną granią. Współczesne próby na wierzchołki South i East szły za to południowymi ścianami od strony Hisparu.

Schematyczny profil podejścia

Historia wspinaczki: jedno wejście, pięćdziesiąt lat

Lista jest tak krótka, że można podać ją w całości, i o to właśnie chodzi.

1974 – próba austriacka. Pierwsza poważna próba szła od północy i nie zdołała ani pokonać, ani obejść lodowca Yazghil.

1979 – jedyne wejście. Japoński zespół z Hokkaido Alpine Association pod kierunkiem Takao Sasakiego, z oficerem Korpusu Łączności armii pakistańskiej, wybrał długą linię zaczynającą się na lodowcu Khunyang, daleko na zachód od szczytu. Przeszli ważną przełęcz na górny lodowiec Yazghil, a następnie północną granią weszli na szczyt w połowie lipca. Według Himalayan Index nikt tego nie powtórzył.

1999 i 2000 – Clyma i Payne. Julie-Ann Clyma i Roger Payne dwukrotnie bezskutecznie próbowali wejść na wierzchołek południowy.

2007 – Pumari Chhish South. Podczas trzeciego wyjazdu w ciągu dwóch sezonów Yannick Graziani i Christian Trommsdorff przeszli południową ścianę o wysokości 2 700 m w czystym stylu alpejskim w sześć dni, stając na szczycie 12 czerwca 2007. Wycenili drogę na ABO 5.10 M6 A1. Była głównym artykułem American Alpine Journal z 2008 roku.

2022 – Pumari Chhish East. Po pięciu wcześniejszych próbach od południa Christophe Ogier, Victor Saucède i Jérôme Sullivan przeszli linię o wysokości 1 600 m południową ścianą, "The Crystal Ship" (M7, 6b, A2), kończąc ją 29 czerwca 2022. Wyróżniono ją nagrodą Piolet d’Or 2023.

Trzy wierzchołki w grupie. Trzy pierwsze wejścia w pięćdziesiąt lat i żadnego drugiego wejścia na szczyt główny. To uczciwa miara tej góry.

Kiedy jechać

Sezon wspinaczkowy w Karakorum jest krótki i Hispar nie jest wyjątkiem. O terminach zwykle decydują warunki śnieżne na lodowcach podejściowych, a nie temperatury na szczycie.

Jak trudno – uczciwie

Nie będziemy tego łagodzić. Główny wierzchołek Pumari Chhish to wyprawowy alpinizm z najwyższej półki: zaangażowanie na wiele tygodni, długie podejście lodowcem bez wsparcia i droga, która pokonała każdego, kto próbował od 1979 roku. Wierzchołki South i East są pod względem czysto technicznym jeszcze trudniejsze – ciągła skała, mikst i lód na 6 400 m i wyżej, w stylu alpejskim, z biwakami. Jeśli musisz pytać, czy jesteś gotowy, nie jesteś.

Dla sprawnych, doświadczonych trekkerów realnie dostępne jest podejście lodowcem Hispar – marsz pod tymi ścianami, noclegi w namiotach na morenie i widok, który ogląda prawie nikt. To samo w sobie poważny trekking lodowcowy: teren ze szczelinami, brak drogi ewakuacyjnej i wysokość wymagająca właściwej aklimatyzacji. Przyjedź z prawdziwą górską kondycją, sprawdzoną listą sprzętu i tolerancją na zimno i niewygodę. Jeśli najpierw chcesz krótszego celu wysokogórskiego w tym samym dystrykcie, rozsądną rozgrzewką jest Rush Lake.

Jak dojechać i ile to kosztuje

Większość ludzi przylatuje do Islamabadu, a potem jedzie KKH do Hunzy przez dwa dni albo leci do Gilgitu i jedzie dalej drogą. Z Karimabadu lub Aliabadu to dzień jazdy jeepem przez Nagar do wioski Hispar, a stamtąd idziesz pieszo.

O kosztach: wolimy wycenę indywidualną niż publikowanie liczby, która dezaktualizuje się w chwili, gdy drgną stawki tragarzy, opłaty za pozwolenia lub ceny paliwa. Napisz nam swoje terminy, wielkość grupy i cel – trekking lodowcowy czy wyprawa – a przygotujemy porządną ofertę: uczciwa cena, bez oszczędzania na przewodnikach, jedzeniu i sprzęcie bezpieczeństwa. Nie zejdziemy z ceny, zostawiając telefon satelitarny w domu.

Najczęściej zadawane pytania

Źródła i atrybucja: wysokości, historia wspinaczki i dane o pierwszych wejściach według Wikipedii (Pumari Chhish, Hispar Muztagh), American Alpine Journal, Piolets d’Or i doniesień PlanetMountain. Zdjęcia: Theprotrekker (CC BY-SA 4.0) i Yousaf Feroz Gill (CC BY-SA 4.0), Wikimedia Commons; NASA / ISS, opracowanie: Rupert Pupkin (domena publiczna), Wikimedia Commons. Wysokości to powszechnie podawane wartości i należy traktować je jako przybliżone.